Zabranjeno ostrvo u Tihom okeanu: nenaseljena Palmira okružena zagonetkama
Niko na njemu ne živi, a slučaj iz 1974. godine učinio ga je poznatim širom svijeta
Usred Tihog okeana, otprilike na pola puta između Havaja i Američke Samoe, nalazi se atol Palmira — mjesto koje na prvi pogled liči na tropski raj, ali s reputacijom jednog od najzagonetnijih ostrva na svijetu.
Palmira izgleda kao raj s tirkiznim lagunama i palmama, ali nikoga na njoj nema. Ovo nenaseljeno ostrvo dugo je predmet zagonetki i mračnih priča.
Oko atola se, prema medijskim izvještajima, nalaze koralni grebeni zbog kojih su se kroz historiju nasukavali brodovi, i to navodno čak i u mirnim vremenskim uslovima.
S Palmirom su vezane i brojne legende. Prema jednoj od njih, španski je brod navodno 1816. godine prevozio opljačkano blago Inka. To blago nikada nije pronađeno.
Neobične priče pripisuju se i onima koji su boravili na ostrvu. Od vojnika tokom Drugog svjetskog rata do avanturista, mnogi su navodno prijavljivali neobjašnjive napade paranoje, neprijateljstva i depresije. Prema vojnim zapisima iz 1940-ih, među stacioniranim vojnicima je zabilježen neobično visok broj samoubistava i neobjašnjivih oružanih sukoba.
Slučaj koji je Palmiru učinilom poznatom dogodio se 1974. godine. Američki bračni par Mak i Meri Beker doplovio je na ostrvo svojom jahtom, s planom da tamo provede duže vrijeme. Na ostrvu su upoznali avanturistu Baka Vokera.
Nekoliko mjeseci kasnije Voker se pojavio na Havajima upravljajući jahtom Bekera. Tvrdio je da se bračni par utopio.
Godinama kasnije drugi posjetioci Palmire pronašli su na obali sanduk s ostacima Meri Beker. Voker je potom osuđen za ubistvo, dok tijelo njenog supruga nikada nije pronađeno.
O ovom slučaju kasnije je napisana knjiga „And the Sea Will Tell", a priča je ekranizirana.
Danas je Palmira zaštićeni rezervat prirode pod upravom američkih institucija. Pristup ostrvu je ograničen, a posjećuju ga uglavnom naučnici koji istražuju koralne grebene i prirodni ekosistem.
Tekst je prepričan prema pisanju portala Avaz.ba. Original pročitajte na Avaz.ba.
Podijelite
