Slovenac na Južnom polu: posao na minus 80 stepeni i tuširanje samo dvaput sedmično
Fizičar Mišel Adamič prvi je Slovenac na istraživačkoj stanici Amundsen-Skot, gdje provodi godinu dana održavajući Teleskop Južnog pola
Slovenački fizičar Mišel Adamič prvi je Slovenac koji boravi na udaljenoj američkoj istraživačkoj stanici Amundsen-Skot na Južnom polu, gdje radi u uslovima koji uključuju temperature i do minus 80 stepeni i svakodnevna odricanja.
Adamič je član Američkog antarktičkog programa (USAP) i zadužen je za održavanje Teleskopa Južnog pola (SPT), jednog od najneobičnijih naučnih uređaja na svijetu. Trenutno je na doktorskim studijama na Univerzitetu Mekgil u Montrealu i dio je grupe koja je razvila elektroniku za teleskop, što mu je, kako pišu avaz.ba, donijelo jednogodišnju misiju na Antarktiku.
Prije odlaska morao je proći nekoliko intervjua i niz specifičnih medicinskih pregleda. Na Južni pol otputovao je u novembru 2025. godine i jedan je od dvojice članova ekipe koji ostaju tokom antarktičke zime.
„Čim smo se avionom približili Južnom polu, pogledi iz vazduha bili su izvanredni. Nisam mogao vjerovati da je ovo još uvijek planeta Zemlja", ispričao je Adamič.
Život bez biljaka, životinja i kiše
Na Južnom polu nema biljaka, životinja, kiše, rijeka ni okeana. „Osjećam se kao astronaut na drugoj planeti", opisao je svoje iskustvo.
Stanica Amundsen-Skot jedna je od tri stalno naseljene američke baze na Antarktiku. Tokom ljeta tamo boravi oko 150 ljudi, a zimi broj pada na nešto više od 40. Pored naučnika, tu rade i kuhari, mehaničari, građevinari, inženjeri, električari, meteorolozi i rukovaoci teškim mašinama.
Adamičev posao obuhvata mehaničko održavanje teleskopa, elektronike i sistema za hlađenje. Među najzahtjevnijim zadacima je penjanje na teleskop i rad na njemu na temperaturama do minus 80 stepeni. Zupčanici se podmazuju svake dvije sedmice, a nakon snježnih oluja uklanja se snijeg. Dvojica zimovnika se smjenjuju — nakon radne sedmice slijedi sedmica odmora.
Pored glavnog posla, Adamič je član tima hitne medicinske pomoći, obučen je za podršku kontroli leta i dopunjavanje goriva u avionima. Službena obaveza mu je i čišćenje kupatila, a dobrovoljno se uključuje u pranje posuđa. „Topla i vlažna kuhinja odličan je lijek za veoma isušenu kožu koju izaziva nemilosrdna antarktička klima", rekao je.
Voda stara 10.000 godina
Tečna voda je na stanici dragocjena, pa se stanovnici mogu tuširati samo dva puta sedmično, najviše dvije minute. Voda se dobija topljenjem leda ispod površine, a nakon prečišćavanja kroz filtere dodaju joj se minerali. Prema Adamičevim riječima, riječ je o vodi staroj oko 10.000 godina, koja prirodno nema minerale i slična je destiliranoj.
Iako radi posao o kojem mnogi sanjaju, najviše mu nedostaju djevojka, porodica i priroda — zelenilo, biljke i životinje. Nedostaju mu i planine, restorani, kuhanje omiljenog jela i spa-centar. Tokom ljeta stanovnici stanice vidjeli su čak i jednu pticu, koja je, pretpostavlja Adamič, vjerovatno bila izgubljena. Prizor ih je toliko oduševio da su je fotografisali i napravili poster.
Tekst je prepričan prema pisanju portala Avaz.ba. Original pročitajte na Avaz.ba.
Podijelite
